Mara (Acoste, Italia)

manmanman ik zit achter. Ge peist dedju, kheb maar een maand niemeer, ik ga nu toch niet achter 1 scherm verhalekens zitten schrijven, ik kijk nog liever zeven uren naar de braziliaanse tv, daar steekt ge tenminste nog iets van op. Zoals: er is drie man doodgeschoten, het verhaal komt na het zevende reclameblok. Of: welkom in onze studio, straks komt calcinha preta (zwarte onderbroek) een airken zingen, maar eerst wil ik jullie eraan herinneren wat voor een fantastische solden er toch wel niet zijn bij insinuante, ge koopt nu en betaalt pas vanaf maart (na carnaval, als ge al uw geld opgefeest hebt).

Na drie uren wachten op de bus, die altijd tussen de twee en drie uur te laat komt op die plek, volgens de madam die me mijn derde cocosnoot brengt, heerlijk, ik die geen bounty of rotskens lust. Na drie uren dus zit ik op de bus naar Lençois, een beschermd natuurgebied gelijk aan klein-vlaanderen. Ge ontwijkt alle proppers en vindt uw weg naar de pousada die in de lonely planet staat omschreven als goedkoop, simpel en proper. Haha, gesloten hadden ze er vergeten bijschrijven. Ge gaat verder in de straat waar een vriendelijke italiaanse u binnenlaat. Ge slaapt in dezelfde kamer als twee canadezen die ge een maand eerder zijt tegengekomen. Ge koopt nen trekking voor drie dagen en ge gaat iet eten met de italiaanse. Ge komt onderweg twee fransen tegen die dezelfde trekking voor de helft van de prijs hebben gevonden. Ge drinkt iets met twee baskische vrienden van de italiaanse en passerende een braziliaan en duitser zit ge voor ge het weet naast een hollands koppel, waarnevenst twee denen.

twas te peizen, nen vliegenplakker hier, gelukkig ben ik morgen weer weg.

Met een kleine kater kruipt ge de eerste heuvels op samen met de duitser en de braziliaan van gister en een baskische en enes braziliaanse gids, die tevergeefs de baskische in zijn bed probeert te krijgen. ´hebt ge geen pijnekens? een massageken?´ ´hebt ge geen koudekens? komt gij maar bij liggen meisken´.
Wie schoon wil zien moet leiden. Wat is uwen return:
watervallen in overvloed, den hoogsten vierhonderd meter bijna (nen eiffeltoren en een sjiek), slapen in een roze rivierbedding, een slang, vette vuurvliegen, een gezellige babbel met de twee franse mensen die alleen op pad zijn, stevige kuiten, landschappen, en dergelijke.

Na drie dagen wilt ge toch weer een bed en ge kruipt in een huis met drie israelieten en een amerikaanse, ´s avonds gaat ge alleen weg in het kleine gezellige dorpken, alleen jammer van al die overjaarse europese hippies die hier niet meer weggeraken (niet dat ik ze haat, maar ik moet der toch niet van weten, met hun artisanale juwelen en dreaddogs), en wie komt ge tegen, de italiaanse en ge gaat met haar likeurkens proeven van banaan en chocla.

daags daarna gaat ge terug naar Lençois, waar ge twaalf uur wacht op de bus, onderwijl verliest ge uzelf bijna op weg alleen naar een waterval, plots zetten ze daar twee pijlkens. Ge gaat naar de bushalte waar ge de twee franse tegenkomt, ge zet u op nummer 36 naast de amerikaanse en ge moogt twee keer raden wie voor u zit.