neem nu bijvoorbeeld een bus.

Gelijk dat ge dat tegenkomt bij een pakketje foto´s dat ge net gaan halen zijt bij het kruidvat en ge weet niet goed meer wat er allemaal op getrokken staat en ge wilt ze eigenlijk allemaal tegelijk zien, maar op de fotosynopsis zijn ze te klein om te zien dus weet ge niet goed waar te beginnen, zo lijkt het mij nu te overkomen dat ik niet goed weet waar te beginnen. Aangezien chronologische volgorde ingebakken is in onze educacione, ofschoon thematisch verfrissend kan zijn, zal ik dat ook maar zo doen. Zodoende

Ge weet niet wat ge ziet dat eerste zicht op Sint-Paulus vanuit de hoogte, tis te zeggen, ge weet het wel, maar zoiets hebt ge nog nooit gezien, dat staat hier zo vol dat zelfs de horizon is gekarteld gelijk een gravensteen. Foto´s daarvan zijn te bezichtigen van zodra ik iets tegenkom waarmede ik ze kan verplaatsen van machine naar machine.

Mijn ontvangst was zeer hartelijk en het weekend was al gepland na een uur. Ze zijn hier altijd iest van plan, niet gelijk bij ons waar een feets meetsal van dertig dagen op voorhand op pagina 256 in uwen agenda staat, neen tis maximum nen dag op voorhand. Den telefoon een blijft hier geen 10 minuten stil. Wat mij doet rappeleren (we vergeten de chronologie even want thematisch past dit niewtje hier als een pet op een fles) ik heb een brazilianische nummer. Even dacht ik voor de grap het hierbij te laten, maar zoiest werkt beter in spreeksituaciones. Dat nummer ist dus 00551176238798, ik denk dat ik berigtens en telefones kan ontvangen, maar kan ze vooralsnogniet doen.
Woensdag, terwijl Luis, Carla en Claudia aan het werk waren en Ivonet (zeg ivooneitshie, de madame die elke dag van 8 tot 5 de huiselijke zaken koomt doen (des avonds na het eten wordt amper afgeruimd, want ivonet doet dat morgen wel)), de huiselijke zaken aan het doen was, ging karel naar de markt achter fruit en werd er meteen dubbel en dik opgelegd, want in de supermarkt waar hij dan andere inkoopjes deed was het 5 keer goedkoper. En ik had al iest van de prijs gedaan omdat ik het toch een beetje veel vond, swat ne mens moet leren newaar en oe vroeger oe beter. Woensdag gaan mijn gastherr und damen misschien eens gaan klagen.

Hiernaast vindt u van links naar rechts Carla, juliana, Luis, Claudia en Ajibula. nummer 1, 3 en 4 zijn mijn fantastische ontvangers, eerlijk waar, ik zou het zelf niet beter kunnen. nummer twee is ene armeense die al 4 jaar hier woont en nummer vijf is een nigeriaan die al twintig jaar hier is en zo heeft bijna iedereen hier in sao paulo zijn verhaal.

Minha nossa senhora do ceu (mijn onze lievevrouw van de lucht) de rest kan korter. Heb in drei dagen drie deeltjes van de stad gedaan, de eerste was heel druk en ik dierf nergens mijn stadsplan openslaan want ik was bang dat de slechte mensen zouden zien dat ik een gringo (toerist) was. Ik vrees dat er een meer dan keine hoeveelheid werkeloosheid is hier. overal in het oude (dat wil zeggen ouder dan 50 jaar, qua historisch interessante toestanden schiet niet veel oevr) lopen mensen met sandwichborden waarop staat dat ze goud kopen en verkopen, of gewoon met annoncekes op. Loopt gij nekeer ganse dagen rond met tien motoos te koop op uwen buik en nen duitsen herdershond op uwen rug, ge zoudt er voor minder triestig uitzien newaar. Overal werkt precies ook ietskes meer volk dan nodig, ge kunt dan ook gene winkel binnenstrompelen of ge hebt daar al iest achter u. Ze hebben mij ook al duizend keer aangesproken om te veranderen van bank en vijfhonderd keer voor een enquete, MAAR IK BEN TOCH NIET VAN HIER, DAT ZIET GE TOCH GIJ DOM JONK. Maar dat geeft niet meneer. Awel tlijkt interessant maar ik zou toch liever wachten op mijnen bus, tchautchau
Wijk twee was de sjieke wijk, euh, sjieke restaurants, winkels en portiers.
Wijk drie was een park en een Japanse straat, vijver, bomen, groot en kleine winkels, een beetje smeuig.
THEMA FEEST
- al twee optredens, multikoppige bands brengen braziliaanse classics, meezingers voor de brazilianen, ik niet dronken, het bier houdt hier zo lijkt mij weinig alcohol in zich. Alvorens de eerste noot uit een van de instrumenten of strottehoofden schalt staat de menigte al te bewegen. Tis wel een fabelken me dunkt dat alle brazieleiros goede dansers zijn, maar ze doen het allemaal graag en met overtuiging, mannen incluis.
-gisteren een verjaardagsfeest van een vriend des huizes, ik natuurlijk direct uitgenodigd, want zo gaat dat hier. Op een condominium (bewaakte verzameling van villas) op een urenhalfke rijden van tstad (dat die antwerpenaren hier maar nekeer komen kijken, ze zullen nie rap niemer zeggen dasse van T Stad zijn). Groot huis, hopen eten en drinken, muziek, gedans, gezing, gedrink, vuurwerk, gedrink, gedans, gelach, gezing, gelach, geroep, gedans en daartussen en daaronder en daarboven gepraat. Praten dat die mensen hier doen, tis ongelofelijk, alleen al om te beslissen wat ze gaan eten kan het een halve stonde duren. Ik heb denk ik met elke genodigde gebabbeld en heb een visitekaartje van een reclameman voor als ik ben in slechtere tijden. Op de terugweg gelijk nen baksteen in slaap gevallen in den auto.

Ochot bennek tbelangrijkste vannal vergeten, HET WEDER
di-do; bewolkt savonds koud
vrij-za; halfbewolkt, 23 graden, niet om van te sterven warm dus
vandaag; regen mee hopen gelijk er was eten en drinken gisteren op het feets.

soit al wie da hier is geraakt met lezen, nen dikken toes en tot de volgende keer